I desse tider med Snowden som hevdar at etterretningstenster kan få tilgang til det meste av informasjon, har eg for moro skuld sett litt etter alternativ. Ikkje det at eg har så mykje interessant, men eg meinar at mine filer skal eg i utgongspunkt ha full kontroll. Inntil no har eg inngått visse kompromiss. Det viktigaste har eg sikra på best mogleg måte eller ikkje lagt på skytenester.

Eg har sett på ulike synkroniseringstenester som Tonido eller ei meir lokal teneste som  BiTtorrent Sync, Alt har sin pris eller sine ulemper. ownCloud virkar som eit betre alternativ Med Tonido må ein registrere konto. Kor er då krypteringsnøkkelen osv? BiTtorrent Sync fungerer greit innafor eige nettverk, men krev litt meir over internett. I tillegg vert ikkje filer lagra kryptert (på synkroniseringsserver). ownCloud virkar i så måte betre ved at ein mellom anna kryptering på serversida.

Til prøveoppsettet mitt brukar eg ein WAMP-server, komplett med Apache, MySQL og PHP er dette eit godt utgongspunkt. Eg justerte nokre rettar og passord på MySQL-serveren av personlege preferansar. Oppsettet av ownCloud gjekk rimeleg greitt. I første forsøk blinksa eg litt når det gjaldt kva for brukarnamn og passord relatert til MySQL. Eg trudde at ownCloud bad om å oppretta ein ny databasekonto, men det var root-kontoen (standard administrator) eg skulle legge inn. ownCloud-oppsettinga genrerer automatisk sin eigen brukarkonto til  MySQL.  I tillegg opplevde eg at eg vart låst ute av serveren når eg aktiverte kryptering av filer på server. Eg trur at det kan tilskrivast mine eksperiment. Når eg sette opp i andre forsøk, gjekk alt «meget bedre».

Med ownCloud oppe byrja arbeidet med å klargjere den for internett. Standard oppsett køyrer ownCloud over http utan kryptering. Dette er greitt nok over ditt eige private nettverk, men skal synkroniseringa skje via internett må ein implementere ein kryptert kanal, slik som nettbankane. Med ei linux-maskin fekk eg enkelt generert eit sertifikat som kunne brukast til å sikre kommunikasjonen:

openssl req -x509 -nodes -days 3650 -newkey rsa:2048 -keyout server.key -out server.crt

Ettter at sertifikatet var på plass og kommunikasjonen mellom klientena og server var sikra mot sniffing, var tida komen for å sikra Apache-sereren best mogleg. Ein må sørge for å reudsere svakheiter og slå av ulike modular samt gjere nokre justeringar i oppsettet. Mellom anna vil du ikkje ha grensesnittet til WAMP-serveren ute på internett. Tenaren din må ikkje vere ein open invitasjon til tvilsomme sjeler å hente ut mest mogleg informasjon. Eit søk etter hardening Apache server løyste det meste. Det som gjenstod var ei lita justering av internettrouteren slik at ein obskur port vart opna for å motta og vidareformidla trafikken til rett maskin.

Totalt sett trur eg at eg har greidd å sikre min eigen tenar rimeleg godt. Det som gjenstår er å sjå om synkroniseringa vil fungere tilfredsstillande…

Telefonane våre har vorte meir og meir eit sentralt hjelpemiddel i det daglege liv. Vi tek bilete og video, utvekslar meldingar, er tilkopla sosiale medier, lastar ned e-post frå ulike kjelder med meir. Kort sagt mykje personlege og eventuelt data frå arbeidsgivar blir samla på einingen. Ved eit tap eller avhending utan eit visst forabeid, kan det få store konsekvensar. I Sverige har ein testa 50 telefonar som tidlegare var brukt av verksemder:

http://e24.no/it/fant-sensitiv-informasjon-paa-en-av-tre-mobiler/20330071

Telefonane var tilbakestilt til fabrikkinnstillingar, men det er ikkje nok. Det betyr berre at standard konfigurasjonsfiler er kopiert over dine og dine data er «sletta». Du kan tru at det er borte, men i realiteten har du berre rive ut innhaldslista av ei bok. Sider blir berre erstatta etter kvart som ein fyller på med nye data. Med dei rette verktøya er det ikkje noko hokus pokus å hente tilbake, bilete, videoar, e-post osv.

Kryptere telefon

Dei fleste er van med å setje ein pin-kode på telefonen for å låse den. Ein iPhone blir automatisk kryptert når du set pin-kode eller passord.  I Android 3+ må du aktivt velje å kryptere telefonen, der er det ingen automatikk at data blir kryptert når telefonen får sett skjermlås.

Bilete til venstre er henta frå Samsung Galaxy S2. Telefonen er kryptert. Imotsetning til iPhone krev Samsung S2 at ein brukar passord på minimum 6 teikn der eitt av dei er eit tal for krypteringa. Det same passordet som blir brukt på skjermlåsen. Ulempa er at ein må forhalde seg til eit fullstendig tastatur på skjermen, som gjer det vanskelegare å treffe teikna. Eg let diskusjonen om det er god nok tryggleik at den same koden for skjermlås er den som òg låser opp ein kryptert telefon. Det er ikkje er ofte ein slår av og på ein telefon. Eit lite brukt passord kan lett gå i gløymeboka.

Før du krypterer, kopier ut data på telefonen i tilfelle det skulle oppstå problem under krypteringa. For å få lov til å starte krypteringa av Samsung Galaxy S2, må telefonen først ladast opp til 100%. Ladaren må stå i under krypteringa og set av tid til det. Eg tilrår at du syter for at heile dataområdet blir kryptert, for å hindre at restar av gamle filfragment kan gjenfinnast.

Ikkje gløym SD-kortet

Samsung Galaxy S2 støttar minnekort, som må krypterast separat. Før du krypterer, kopier ut data som ligg på SD-kortet i tilfelle det skulle oppstå problem under krypteringa. Du må passe på å kryptere heile kortet. Eg ser ingen grunn til å utelate multimediafiler. Du vil vel ikkje at dine bilete og/eller videoar skal vere tilgjengeleg dersom telefonen går tapt. Alt etter kor stort minnekortet ditt er, vil det ta noko tid.

Oppsummering

Når telefonen er kryptert, vil gjenoppretting til fabrikkinnstillingar føre til at krypteringsnøkkelen forsvinn. Det er ikkje mogleg å køyre gjenoppretting sidan dine krypterte data berre framstår som tilfeldige data.

Med andre ord skal det ikkje vere mogleg å finne data i tilsvarande omfang som rapportert i artikkelen over.