Ein kan ikkje kaste vekk kvelden. Etter mat og ein pause frå dagens køyring med ei vandring rundt i Rørvik, fann vi ut at det var mykje spanande å sjå på øynene utom Rørvik. Vi sette oss i bilen og valde å bruke eit par timar med å vere inn Lauvøya, Lyngsnes og Valøya. Var det veg dit var vi der, om eg ikkje hugsar feil. Minnes Lyngsnes med rasteplass på neset var fint. Utsikt ut mot holmar og skjer i nordleg retning.
Søndagen starta roleg. Vi tok ein tur på utsida av Bjugn vitja mellom anna Skåholmen, Valsøya og Lysøya før vi returnerte til Bjugn med knutepunktet i rundkøyringa der vi sette retning mot Åfjord. Vegen går på innlandet av Fosen langs naturlege dalar i naturen.
I Åfjord stod vi over å ta ruten ut til Stokksund og haldt fram turen mot Namsos. Vi tok ein avstikkar til Bessaker ute ved kysten før turen gjekk inn att i landet der turen enda ut på riksveg 17 litt nord for Namdalseid. Frå der følgde vi vegen vidare til Bangsund med ein liten handlestopp før det som var planen dagens stopp, Namsos.
Vi kom til Namsos såpass tidleg på dagen at vi fann ut at vi heller satsa på ei overnatting i Rørvik. Den plassen virka noko meir spanande med mykje natur. Det blei berre eit kort ladestopp før vi køyrde vidare mot Lund ferjekai. Hekta meg på ein lokal ambulanse som var på veg dit, men ikkje på utrykning. Greitt å ha nokon som kjenner vegen og farten slik at du kan legge det eit lite stykke bak og køyre på bremselysa til bilen. Eg gjer det ofte på meir utfordrande vegar enn vegen til Lund ferjekai.
Traff rimeleg bra på ferja, men var overraska over kor mange som skulle med. Byrja å lure på om det var fleire som hadde tenkt det same meg, ta ferie tidlegare. Frå Lund tok vi ferja til Hofles, ein tur på omlag 30 minutt. Frå Hofles valde vi ikkje å ta den vanlege vegen, men køyrde via Varøya før vi enda ut på fylkesveg 770 inn til Rørvik og Kysthotell Rørvik. Vandra rundt omkring i Rørvik etter ein god middag. La merke til Kystmuseet og ikkje minst sjøbuene samt andre byggverk som var hekkeplassar til sjøfuglane. Minnast og ei spesiell kyrkje der på ein haug.
Som følgje av turen året før med den markante turistrafikken, valde vi å starte ferien tidleg. Tanken var å sleppe det verste trykket som kjem i fellesferien. Samtidig gir det oss litt meir rom til å ta dagane som dei kjem og ikkje planlegge i detalj og låse oss fast til planen utan moglegheit til avvik.
Målet med årets reise var å ta kystvegen frå Fosen opp til Saltstraumen før vi sette nasen mot Lofoten. Første etappe var å kome seg til Fosen og som vanleg kryssar vi Sognefjellet. I dagane og vekene før hadde det vore greitt ver der, men dagen vi kryssa over var det snø i lufta. Men sidan det ikkje var kulde i bakken, gjekk det greitt på sommardekk. Eit lite melisslør ute i landskapet, men berre våt veg. På austsida av fjellet var veret lettare. Fint å få sleppe fuktig vestlandsver.
Turen går som vanleg til Lom over fjellet til Sel, Dombås og Hjerkin og nordover. Litt før Berkåk svinga vi av mot Orkanger. Vi følgjer dalen ut til Orkanger før vi endrar retning til Valset for å ta ferja til Brekstad. I land på Brekstad valde vi å køyre så langt sør vi kom på Fosen mot Rabbsjøen før vi snudde tilbake mot Ørland og vitja Hoøya kystfort. Valde å enda dagen på Bjugn hotell i Botngård.
Tidleg frukost i Umeå før planlegging av neste stopp. Hadde sikta meg inn på Østersund og nede ved Överhörnäs starta turen med å krysse vestover mot Østersund. Regnet starta og i Bredbyn tok eg ein stopp for å fylle opp bilen for å sikre meg å kome til Østersund. Gjekk også ein tur og handla på den lokale butikken i landsbyen. Returnerte og meinte at eg hadde nok til å kome meg til Østersund.
Vel, veret var so som so og sidan eg berre hadde at elbil i eitt år, var eg enno ein som ville sikra seg for å gå tom i Sverige sine djupe skogar. Enda med at eg tok ein kort stopp i Junsele for å fylle på litt. Resten av turen til Østersund gjekk som forventa og eg sikta meg inn på ein ny stasjon på utsida av Østersund. Når eg kom dit, virka det å vere eit nyare industriområde ved E45. Sette bilen på lading for neste lange etappe og gjekk for å finne lunsj. Minnest at eg leitte etter ein austleg restaurant, men sleit med å finne han. Prata med eit par som fyllte bilen med naturgass og vi lokaliserte den. Godt måltid før eg returnerte til bilen. Mat og trim i ein pakke.
Neste etappe gjekk mot Røros via Vemdalen og Furnäsdalen. Merkar at du nærmar deg Noreg på vegen. Dalfører opp og ned. Rein gjekk midt i vegen i sentrum av ein tettstad. Til slutt klatrar du opp mot platået aust om Røros. Eg sikta meg inn på ein lengre stopp på Tynset. Her vurderte eg kva eg skulle gjere vidare. Eg kunne ta det med ro og finne meg eit hotell ikkje så langt herifrå og få ein kort køyrdag i morgon. Sidan eg var komen tilbake til Noreg og eg visste at campingbilane fyller vegane og klokka var utpå ettermiddagen, såg eg at eg ville kome opp på Sognefjellet seint. Formen var bra takka vere pausane med elbilen.
Eg gjekk for å kome meg heim og sette retninga mot Lom. Ned mot Alvdal, over til Hjerkin og Dovre til Sel med ein snarveg over mot Vågåmo. For å sikre at eg hadde nok på batteriet, blei det ei lita lading på Lom før siste etappe. Veret so som so og det var bilar som ville over raskare enn meg. Kom meg greitt over fjellet og ned til Skjolden og Sognefjorden. Lite bilar og veldig oppmuntrande å køyre når campingbilane har gått til ro. Meinar eg starta Umeå litt etter 7 og rulla inn i garasjen nokre minutt før midnatt. Lang tur på over 1 000 km med mange opplevingar. Nok av pausar, takka vere elbilen, for å «lade» meg sjølv til neste etappe.
Etter ein god frukost, vasking av frontruta og handling, forlot eg Kautokeino til Finland. Utgangspunktet var at eg skulle køyre ned midt i Sverige mot Østersund, men den planen endra seg fort. Dei siste dagane hadde eg overdosa på skog. Eg var meir nysjerrig på å ta turen ned til Torneo og Haparanda, nord i Bottenvika. Første stopp var Muonio for ein is og litt lading. Deretter følgde eg for det meste vegen sørover i Finland, men for litt variasjon stakk eg over i Sverige nord for Valkeaskoski og returnerte til Finland litt nord for Aavasaksa.
Stoppa ikkje Torneo, men køyrde rett over i Haparanda. Det var ikkje vanskeleg å sjå at dette var ein stor handelsstad med mange gigantiske handelssenter. Bilen fekk straum og eg strakk på beina og handla for neste økt. Synes køyringa gjekk bra og det som i utgangspunktet var tenkt som ein retur heim med to overnattingar byrja å sjå ut som om det kunne gå på ei overnatting. Eg bestemte meg for å følgje motorvegen sørover og sjå kor langt eg kom.
Neste stopp var Skellefteå, sikta meg derifrå inn på eit hotell i Umeå. På vegen dit var det vegarbeid og noko stopp. Fann ut at i stadenfor å stå i stampe på motorvegen, tok eg av og køyrde småvegane forbi små bygder litt meir inne i landet. Stoppa på ein liten landhandel i Bodbyn før siste etappen til Umeå.
Denna dagen starta tidleg. Alle hotell var opptekne og eg låg i bilen. Først var det mygg som var innpåslitne deretter var det midnattsola. Eg hadde ikkje teke med sovemaske. Fekk nokre timar i halvdøs. Når eg var nok utkvilt, starta eg å køyre mot Tana bru. Lytta på nattradio og var så godt som einsam på vegen. Nokre gonger kryssa dyr vegen og ei rype fekk seg ein smekk av fronten til bilen. Måtte stoppa å sjekke om ho sat fast, men fann ingen fjørpryd. Litt artig når du køyrer langs Tana-elva, som også er grensa til Finland, så byter bilen mellom Noreg og Finland sitt mobilnett. Brått har tiden bykst fram ein time og litt seinare ein time tilbake.
Ved Tana bru blei det lading av bilen og døsing ei tid før turen gjekk vidare i retning Kirkenes. Følgde hovudvegen med ein liten stopp på Hesseng før eg sette avgårde til Storskog og russargrensa som var stengd. Køyrde vidare ut til Grense Jacobselv. Stoppa på staden der russargrensa er nærast vegen. Omlag 10 meter og eg hadde stått i Russland. Siste delen er grusveg. Stoppa ved Kong Oscars II-kapell før eg køyrde til endes og snudde. Ein litt eksotisk plass gitt ei meir spissa verd. Fekk fotografert litt før eg starta på returen tilbake til Kirkenes.
Hadde følgt med på bakdekka på Byd Tangen min og lagt merke til at ei side sleit dekka på ytterkant. No var mønsteret omtrent vekke og eg var litt uroa. 22 tommar dekk er ofte ikkje i standard dekkutval, men eg fekk hjelp av ein verkstad på Hesseng til å bytte om på venstre med høgre dekk. Då såg eg at den andre side hadde tilsvarande slitasje på innsida. Lot bilen stå på lading medan eg planla kor turen gjekk vidare.
Konkluderte meg at eg var rimeleg mett av opplevingar og veret skulle bli dårlegare i Finnmark. Fekk koma att seinare å ta for meg resten, men Finnmarksvidda skulle eg få med meg. På vegen hit hadde eg køyrt langs Tana. Returen til Karasjok skulle gå gjennom Finland. Køryde inn i Finland ved Neiden og etter å ha køyrt litt tenkte eg at det skulle bli godt å stoppe på ein bensinstasjon og kjøpe meg ein is. Det var trass alt eit par timar i Finland. Jaggu tok eg godt feil. Det var meg, nokre rein og ytterst sprett busetnad saman med skog. Ikkje før eg var ved grensa til Noreg att var det teikn til handel. Då kan eg like godt halde fram til Karasjok, tenkte eg. Det var her veret møtte meg. Etter eit stopp haldt turen fram til Kautokeino der eg tok inn på Thon hotell. Seinare på kvelden gjekk eg ein tur og fekk eit lite oversyn over byen. Det var godt å få ei god seng og skikkelege gardiner til å blende ut midnattsola.
Starta etter frukost med retning Alta. La inn in liten pause med handling og lading på Løkvoll før ein lengre stopp i Alta på eit stort kjøpesenter. Gjekk rundt inne for å kjøle meg ned. Hittil har både sol og temperatur vore nesten for mykje av det gode til å vere her oppe i nord. På veg til Skaidi var eg litt att og fram om eg skulle til Hammerfest eller Nordkapp. Sidan det var så strålande ver var Nordkapp meir forlokkande enn ein by.
Trafikken tetna til på veg mot Nordkapp. Heilt tydeleg inne i eit stort «fantafølgje» av turistar. Mistenkjer at mange europearar kjem opp via Finland om Kautokeino og Alta eller Karasjok. Heldigvis er vegen rimeleg grei og ein kan passere dei som køyrer i sitt eige tempo. Naturen er varierande og med sola i ryggen på veg nordover treng ein ikkje myse for å sjå seg rundt.
Aktiviteten auka dess nærare Nordkapp. Passerte Honningsvåg med cruiseskip og ein jamn trafikk av store bussar opp til og ned frå Nordkapp-platået. Var ein del bilar der, men fann meg ein plass og gjekk rundt. Ikkje var det kaldt heller, sjølv om mange turistar var godt kledde. Sola varma godt og eg fekk spasert ein god del og teke bilete. Turistane var ivrige rundt globusen.
Når det var tid på retur, var eg inne på tanken på overnatta i Honningsvåg, men slo det frå meg. Med cruisekip som kjem var eg redd turisttrafikken i byen vart for forstyrrande. Eg sikta meg inn på Lakselv med tanke på planen for neste dag. Ein matbit og ladestopp i Oldefjord først. Gjekk inn på hotellet i Lakselv og ønkste meg rom, men der fekk eg beskjed om at det var fullt. Ringde også det andre hotellet og likedan. Valde å dra mot Karasjok og ringde til hotellet på vegen, men jammen var det ikkje fullt der òg gitt. Eg var budd, Byd Tang er stor. Når eg legg ned baksetene, får eg plass til ei stor luftmadrass til å sove på.
Siste dag med base i Bardufoss tok vi turen til Tromsø. Gjorde unna det obligatoriske besøket ved Ishavskatedralen før vi drog og brua og gjekk rundt i Tromsø sentrum. Når vi hadde sett oss om nok, var det å finne seg ein plass for matbit og bilen fekk fyllt på batteriet før returen. Når vi nærma oss Bardufoss, omlag ved Bjørkeli, var det kø. Det hadde vore ei trafikkulukke. Usikker på kor lenge vi ville kome til å stå der, valde vi å snu og køyre tilbake litt slik at vi kunne ta turen innom Skjold og kome oss til Bardufoss den vegen. Bonusen var at eg fekk sett meir av området som mange oppheld seg under si førstegongsteneste. Resten av dagen tok eg det med ro og førebudde kor turen skulle gå vidare dei neste dagane.
Denne dagen og neste vart rolegare dagar. Eit delmål var å vitje sonen min på Setermoen, som snart var ferdig med førstegongstenesta. Første etappe var då å kome seg til Setermoen frå Narvik. I løpet av gårsdagen hadde eg sett att det var eit enkelt hotell på Setermoen. Hadde forsøkt å ringe utan å få kontakt kvelden før. Medan bilen lada gjekk eg til hotellet som viste seg var utan bemanning i helga. Det framstod ikkje som veldig gjestfritt. Prøvde å ringe telefonnummeret men fekk telefonsvarar, som kvelden før. Eg gjekk ein tur i sentrum og spurde meg fram. Det var ikkje noko å legge mellom kva dei lokale meinte om hotellet. Eg fekk beskjed om overnatte på Bardufoss.
Plukka opp sonen og vi tok ein tur rundt Senja for å oppleve naturen der. Køyrde frå Bardufoss mot Gryllefjord. Stoppa i Hamn og undersøkte kika på leiligheiter og området der. Snudde tilbake og køyrde rundt Senja og tilbake til Bardufoss. Spisse toppar og vill natur ispedd strender bada i solskin gjer seg. Heilt noko anna enn bitande vinter eg hadde høyrt om tidlegare i 2023.
Etter ein tidleg og solid frukost på hotellet, heldt reise vidare nordover. Kor langt eg kom var eg usikker på når dagen starta. Ein god halvtime ut i reisa vandra ein elg ut i vegen framfor bilen. Ein motkomane trailer varsla meg ivrig med å blinke med lysa. Etter å ha køyrt ei stund valde eg å stoppe på Namsskogan. Heldt fram turen til Mo i Rana der eg valde å lade på Tesla medan eg åt lunsj. Ladinga noko meir tid når ein må bruke 400 volt-ladarar med ein Byd Tang. Lunsjen gjekk unna raskare enn forventa og eg forlot Mo i Rana med mindre enn 80% på batteriet.
Neste etappe går over Saltfjellet med eit obligatorisk stopp ved Polarsirkelsenteret. Gjekk rundt ute i det fine veret og såg på det utstilte før eg heldt fram til Rognan for ny pause og lading. Vandra litt rundt i tettstaden medan bilen fekk påfyll. Budde meg på nesten 300 km til Narvik. Eg var rimeleg utkvilt og klar for eit nytt lengre strekk frå Rognan til Bognes ferjekai. Strekket etter Fauske til kaien er mykje opp og ned og att og fram med mange tunellar. Minner meg om vestlandsvegene eg er van med. Sidan eg bomma med nokre minutt på ferja, vart det eit lite stopp på Joker i Storjord for både meg og bilen.
På ferja over til Skarberget hadde eg utsikt mot Lofoten og kunne studera fjella i synigom. Inn frå Skarberget ferjekai til Narvik var det rimeleg greitt. Høge fjell på austsida. Valde å ta natta på Thon-hotellet i botnen av skianlegget.
Arild Bjørk 