Lang køyretur dagen før, men i dag var planen å ta Sognefjellet. Stor var overraskinga når eg sjekka kameraene på fjellet. Her låg det nysnø i vegbana. Med sommardekk vart det nett som ved avreise, å finne ein anna veg. Vi bestemte oss for å køyre E39, ta av mot Åndalsnes og slå to fluger i ein smekk ved å køyre Trollstigen og gjennom Geiranger før vi var heime på velkjente trakter i nord av tidlegare Sogn og Fjordane.

Først etappe er å koma seg gjennom Trondheim til Orkanger. Det blei eit ladestopp på Klett før Orkanger. Gårsdagen vart lang så vi hadde ikkje lada opp bilen for neste dag. Deretter var det gjennom tunellane og fleire soner med automatisk trafikkontroll over lengre strekker. Må vere nokre skikkelege grisekøyrarar her i området med så mange soner.

I Orkanger er det å koma seg på E39 mot Halsa ferjekai. Vegen er under utbetring og vil bli veldig bra etter kvart. Trafikken var ikkje den store tidleg denne dagen, men det er no alltid litt å forsere. Lastebilar og trailerar har ikkje kraft nok til stigningane og så tek ein att turistar som køyrer i sitt eige tempo. Men det går greitt og vi kom rett på ferja til Kanestraum.

Derifrå var det å følgje E39 mot Molde for å ta av mot Sølsnes litt før. Her greidde vi akkurat å ikkje nå ferja. Hadde vi vore nokre minuttar raskare hadde vi kome med. Uansett greitt med eit beinstrekk når det er berre 20 minutt mellom ferjene. Etter å ha kome oss over fjorden var neste strekke å koma seg til Åndalsnes for lading og lunsj.

Veret vart dårlegare og regnfullt når vi køyrde inn dalen mot Trollstigen. Det var lite trafikk opp og over Trollstigen. Eg hadde forventa å stoppe eller for den del rygge om eg møtte ein stor bubil eller buss, men det var det aldri trong for. Frå toppen av Trollstigen er tek ein seg ned den lange dalen ned mot Sylte i Valldal. Det blei ikkje stopp ved Gudbrandsjuvet. Vi holdt stø kurs mot ferjekaien på Linge for å kome oss over Eidsdal.

Første bil ut av ferja og opp dalen for å kome over og ned i Geiranger. På vegen ned vart dei ein liten stopp. Ein av bussane som var på veg motsett veg av oss koka. Vi kom forbi etter litt og tok oss ned svingane til Geiranger. Sjølv om denne dagen ikkje var overfyllt med turistar i Geiranger, var det slik at vi merka det godt. Men trafikken fekk flyta greitt. Som forventa kom vi etter saktekøyrande buss og turistar mot toppen og mot Strynefjellet, men kom forbi greitt.

Det var vegarbeid i den nederste tunellen på Strynefjellet og det vart ein stopp på omlag 30 minutt før vi vart losa gjennom med ledebil. Deretter var det fritt ned og ut dalen til Stryn. Frå Stryn var det berre å følgje fjorden og kome seg til Utvik, over fjellet og ned til Breim. Her vart det ein obligatorisk stopp på Bakar Jon før vi heldt fram mot Sogn.

Dagen starta med ein enkel plan, koma seg inn på E45 og følgja den til Östersund for overnatting. Flott start på dagen i Kiruna i sol og fint ver. Lite trafikk og fine vegar. Omlag halvveges mellom Kiruna og Gällivare kom vi inn eit område med vegarbeid. Det var over 2 mil med grus og nedsett vart. Eg prøve å halda meg til det som er skilta og ønska fart i ulike områder. Men vi la no merke til at ein del av dei følgjande bilane meinte at fart som var skilta var vegleiande.

Det tok si tid å forsere vegarbeidsområde, men vi sett vart sørover gjennom skogane forbi Gällivare til Jokkmokk. Her blei det ein stopp for å lade på Ionity samt fylle opp kvoten på Systembolaget. Når bilen var klar, var det berre å halde fram sørover. Mykje skog, men det beste er fin veg med god fart og lite trafikk. Vi passerte både Arvidsjaur og Sorsele. Utanom skog såg vi eit par oppdemte vatn i området.

Neste stopp var i Storuman for lading og ein matbit. Deretter var planen å halde fram heilt til Östersund for overnatting. Var sikker på at det ikkje ville vere problem å få seg ei overnatting der og budde meg ikkje på eit alternativ. Eg sikta meg inn på Best Western-hotellet eg nytta i august 2025. Vi rulla inn og stor var overraskinga det var fullt. Vi køyrde til eit anna Best Western-hotell ikkje langt unna. Dei hadde att nokre få rom, men prisen var landevegsrøveri. Ingen visste heller kvifor det var så fullt på hotella. Ikkje var det noko arrangement som kunne utløyse dette.

Etter litt om og men, bestemte vi oss for å køyre mot Åre, ein vintersportsstad som måtte ha ledige rom. Men først måtte vi lade opp på Ionity i Krokom. Forsøkte å nå eit hotell på vegen til Åre, men fekk eit svar som var merkeleg sidan det skulle vore nokon som svarte der. La merke til at hotellet var svart og det såg ut som heile Åre var nedstengt for sommarsesongen. Då var Noreg neste, vi satsa på Stav hotell i Malvik. Eit eldre og lite fancy hotell i vegarbeidsområdet nordom Trondheim. Eit hotell som ikkje står på førstevalet for mange og dermed var enkelt å få rom på. Vi kom fram seint på kveld. Etter over 100 mil var det godt å få seg ei seng å kvile på.

Ein rein køyredag utan andre stopp enn eit ladestopp i Nordkjosbotn. Som vanleg er vi avgårde litt etter frukost. Veret var ikkje heilt det store, men betra seg etterkvart som vi kom sørover. På vegen dit passerte vi Kåfjord, der Tirpitz gøymde seg innmellom under andre verdskrig. Litt synd at det ikkje går oftare ferjer frå Olderdalen. Kunne gjerne tenkt å kryssa tvers gjennom Lyngsalpane for å sleppe nedom Nordkjosbotn.

Stoppa i Nordkjosbotn for ein matbit og lading på Ionity. Regnet hadde gitt seg så det var fint å spasere litt rundt for å strekke beine før neste etappe. Etter lading heldt vi fram til Tromsø. Brua var ikkje open for bilar så vi enda opp med å ta tunellen under sundet og dukka opp i byen. Deretter køyrde vil litt rundt i byen og køyrde rundt sørspissen av øya Tromsø ligg på før vi passerte flyplassen og køyrde mot Sommarøy.

Med tanke på opplevinga i Kilboghavn for to år sidan, tok vi ein tur bortom ferjeleiet der ferja til Senja går. Vi skulle ta ho i morgon tidleg og det kunne vere greitt å sjekke kor mange bilar som stod i kø med tanke på å sikre oss at vi kom med. Neste ferje går timar seinare. Når vi var bortom kaien var det lite bilar, så vi konkluderte meg at det nok ikkje ville bli så gale neste dag. Ferja som gjekk der tok mange bilar, vi kryssa fingrane for at det ikkje kom ein liten balje og skulle ha med seg nokre få bilar.

Vi snudde tilbake til Sommarøy og Sommarøy Artic Hotel. Ut på dagen vandra vi rundt i området og kika på fuglelivet og området. Eit flott ferieområde med sandstrender og til og med høve for å gå ein topptur. I motsetning til andre stadar vi har besøkt, var ikkje bygningane på plassen befesta med sjøfugl. Nei, her låg fuglane på reira sine på bakken og ruga. Heller ikkje var dei plagsomme og etter deg med tanke for å skaffe seg ein godbit. Ei sjeldan oppleving som det er lenge sidan eg har sett. Generelt sett er sjøfuglane ei pest og plage som oftast. Kanskje kjem vi til å ta turen opp att seinare ein sommar for ei veke på Sommarøy.

Turen nådde sitt zenith i går med Europa sitt nordlegaste fastlandspunkt Nordkapp. Ja, eg veit det er eit nes ørlite vestom som strekke seg litt lenger nord. I dag vart det første dag på reise sørover og heim. Sidan vi venta ut havtåka med eit besøk i Havøysund dagen før, gjekk turen sørover til Olderfjord. Når vi nærma oss Olderfjord, la eg merke til ein Porsche 911 GT3 i bakspegelen. Vi kom inn i eit litt dårleg vegparti og han måtte ta det med ro, men ikkje lenge etter at vi starta klatringa mot Skaidi, frå Olderfjord, var han tilbake i hekken og det tok ikkje lenge før han bles forbi og det var det siste vi såg til den. Ut i Hammerfest køyrde vi opp på utsiktspunktet og fekk eit flott overblikk av byen.

Etter Hammerfest tok vi oss tilbake til Skaidi og sørover til Alta. Enda opp med å ta inn på Scandic før vi tok ein køyretur rundt i området. Tenkte vi skulle køyre inn til Altadammen, men vi kom ikkje lenger enn til bommen ved Nullpunktet på Stillavegen. Eg slo opp på nettet og vegen opnar ikkje før 1. juni. Vi var ei veke for tidleg. På turen til Nullpunktet og tilbake la vi merke til at nyare einebustadar hadde ein tendens til å vere svært store. Det hadde vi ikkje vore van med på turen vår rundt Finnmark fylke. Etter ein betre middag på hotellet slappa vi av utover kvelden. Neste dag var planen å koma oss gjennom Tromsø til Sommarøy.

Etter å ha dekka rundt 1500 kilometer dei siste dagane, tok vi ein rolegare dag. Målet var å ta neste natt i Honningsvåg etter å ha vore på Nordkapp. Vi køyrde nordover langs Porsangerfjorden mot Olderfjord. Vi la merke til at havskodda låg tjukk i nord. For å unngå å vere på Nordkapp i tjukk skodde, valde vi å framskundet besøket til Havøysund med ein dag. I Smøfjord tok vi av mot Russelv og vidare til Havøysund. Avstikkaren er samla på 170 km tur/retur Smørfjord, det håpa vi ville gi skodda i nord meir enn nok tid til å lette.

Køyringa til Havøysund gjekk i variert landskap på gode vegar. Trafikken var ikkje den store, eg likar det når det ikkje er for stor trafikk. Sjølve Havøysund var ein plass med mykje aktivitet. I høve stadane vi hadde vitja dei to dagane virka det som ein plass med meir aktivitet og i same klasse som Båtsfjord. Godt var det å sleppe forfallet vi opplevde i Berlevåg og Vardø dagane før.

Tilbake i Smørfjord snudde vi nordover mot Nordkapp. Tåka i nord var borte. Vi passerte nokre campingbilar på vegen, men sidan vi var i siste del av mai var det ikkje store trafikken. Frå Honningsvåg var det det så godt som ikkje busstrafikk. Når eg vitja området i juni 2023 var det ein heilt anna aktivetet med fleire ti-talls bussar.

Ute på Nordkapp-platået tok dei no betalt for parkering. Kr 130 for 6 timar samt kr 10 per person i bilen. Sist eg var her var det gratis. Om eg minnes rett hadde det vore ei sak på at tilgang til Nordkapp-plattået kom under allemannsretten og ein ikkje kunne ta betalt for tilgang. Å setje opp nokre flyttbare gjerder, men ellles la det vere same grusen og steinen som sist synes eg var merkeleg. Greit om dei hadde asfaltert og laga plassen fin, men slik det var gjort no virka det som lureri. Eg forstår ikkje kvifor det no skal vere lov å ta betalt når det ikkje var lov tidlegare.

Det var litt folk rundt omkring, men i høve juni 2023 var det lite. Med sol og blå himmel kunne ein ikkje klage på er og utsikt. Vi såg så langt vi greidde. Temperaturen var fin. Likar det best når temperaturen er slik at ein kan ta på seg klede for å halde temperaturen.

Rett nedanfor platået fekk vi auge på ein kvitkval som symde dovent rundt, mest truleg god og mett. Etter ei stund med spassering, kiking på minnemerker, kunst og fotografering var det tid for returen. Vi køyrde del vel 3 mila til Honningsvåg og tok inn på hotell nede ved sjøkanten. Etter det vandra vi rundt i ein aktiv by med eit par hurtigruter liggande til kai. Seinare, medan eg etterfylte spylarveske på bilen, la eine båten frå kai og fløyta. Lyden frå skipsfløyta gjekk gjennom marg og bein og eg skvatt til.

På kvelden tok vi ein tur i byen for middag. Enda opp på ein serveringsstad der vi valde fiskesuppe. Vanlegvis når du får servert fiskesuppe er det mykje veske og fiskbitane ser du knapt. Men i suppen vi fekk servert i Honningsvåg var det masse kvitfisk. Kort og godt den beste fiskesuppen eg har ete. Der andre suppar er meir som eit slag på kjeften enn noko ein vert mett av, var fiskesuppen i Honningsvåg eit fullverdig måltid som metta godt. På returen til hotellet vart det tid til ein liten tur på puben som har tilhald i eitt av husa som tyskarane ikkje greidde å brenne ned når dei trakk seg tilbake med brent jords taktikk. Mange livlige nordlendingar var ute denne kvelden.

Vi forlot Varangerhalvøya og Varangerbotn med Lakselv som mål for dagen. På vegen skulle vi ut mot kysten og vitje Gamvik, Mehamn og Kjøllefjord. Samla sett litt over 500 km denne dagen. Første del av reisa tok oss tilbake til Tana bru som vi kryssa og snudde nordover langs vestsida av elveutløpet i retning Ifjord.

I Ifjord startar avstikkaren nordover mot Gamvik, Mehamn og Kjøllefjord. Veret var ikkje så fint som dagane før. Vi enda opp i mykje tåke i høgda. Her var det viktig å vere vaken og følgje med. Ein kunne risikere at rein kryssa vegen på eit ugunstig tidspunkt. Det vart også ein del nedbør i løpet av dagen.

Første korte stopp på turen var Gamvik. Ein plass som framstod meir som ein feriestad enn noko for fastbuande. Kanskje det hadde sett annleis ut om det hadde vore blå himmel og sol. Vergudane var ikkje på Gamvik sitt lag denne dagen. Etter besøket tok vi oss tilbake til Mehamn for lading av bil og lunsj. Dessverre var det ikkje mange serveringsstadar der. Enda opp på eit bakeri/konditori som ikkje på nokon måte kunne måle seg med tilsvarande i Båtsfjord. Det var ingen ting blant det avgrensa utvalet i disken som freista. Eg stod over og tok meg heller noko medbrakt.

Det vart ein liten runde i Mehamn som gav meg mykje av dei same inntrykka som Vardø og Berlevåg dagane før. Mehamn skal visst ha ei omfattande fiskeaktivitet, men den la eg ikkje merke til Såg at det var stadar for å henge opp fisk for tørking, men alle stativa var tomme. Eg la heller ikkje til overivrig aktivtet av sjøfuglar rundt industribygg i håp om å få tak i noko som dett av ved lossing av båtar. Heile Mehamn virka å vere i ein døs.

Etter nok eit skuffande stopp var det opp att i høgda for å ta turen ned til Kjøllefjord. I høve Gamvik og Mehamn gav Kjøllefjord eit meir positivt inntrykk. Her virke det å vere meir aktivet og ein større plass. Sjekka opp med Store Norske Leksikon og der er Kjøllefjord omtala som Finnmarks største fiskevær. Det forklarar mykje.

Med Kjøllefjord kryssa av, var det å ta seg tilbake til Ifjord for å gjere unna siste delen av reisa til Lakselv. Vi passerte nokre små stadar på vegen, men køyrde gjennom mykje natur og ødemark. Framme i Lakselv tok vi inn på hotell og åt ein betre middag på kvelden. Neste dag var planen å roe ned og ende opp i Honningsvåg etter ei vitjing på Nordkapp.