Lenovo ThinkPad Edge 11 og viftekontroll i Ubuntu 10.04

Arild BjørkKommenter innlegget

Eg har jobba litt med å kunne bruke Ubuntu 10.04 LTS med Lenovo ThinkPad Edge 11 med Core i3-380um. Standard viftestyring har eg studert under Ubuntu 11.04 og det ser ut til at vifta slår seg på ved ein temperatur på 50 grader på kjerne 1 og evt kjerne 2. Vifta slår seg først av når temperaturen er 39 grader eller 38 grader. Ubuntu 10.04 greier ikkje å få temperaturen ned til meir enn nedre del av 40-talet, slik at vifta aldri går av.

Løysinga mi er avhengig av bruk av at du brukar kjerne 2.6.35 som du finne i pakkebrønnen til Ubuntu 10.04. Kjernen må installerast først for at du så kan få kompilert og installert modulen for det trådlause nettverkskortet.

NB! Det er på eige ansvar du følgjer min framgangsmåte!!!

Installere 2.6.35-kjerne for betre maskinvarestøtte

For å få støtte for Thinkpad ACPI kan ein ikkje bruke standard kjerne 2.6.32. Eg har testa opp til 2.6.38, men med dei over 2.6.35, som skal innehalde det trådlausenettverkskortet til maskina, får eg det berre opp som deaktivert.

Du hentar kjernen ved

  • Menyen System – Administrasjon – Synaptic programpakkebehandler
  • Søke etter 2.6.35.
  • Vel:
    • linux-headers-2.6.35-xx
    • linux-headers-2.6.35-xx-generic
    • linux-image-2.6.35-xx-generic
  • Klikk på Bruk
  • Etter installasjon er omstart påkravd.

Trådlaust nettverkskortdrivar

Drivaren til Realtek 8192ce-kortet er ikkje i 2.6.35-kjernen og må installerast som modul:

  • Last ned rtl8192ce frå http://www.realtek.com.tw/
  • Pakk ut fila (Døyp om katalogen slik at du slepp å skrive så mykje når du skal installere)
  • Opne menyen Programmer – Tilbehør – Terminal
  • Bruk cd katalognamn for å kome deg til katalogen og installere med
    • sudo su
    • make
    • make install

Etter dette er ein omstart vere påkravd.

Viftekontroll

Viftekontroll for ThinkPads er ei utfordring under Linux. Eit vilkår for å få den til er å køyre kjerne 2.6.35. Ubuntu sin pakkebrønn inneheld viftekontrollen thinkfan. Problemet er at han er vanskelig å forstå og du må i tekstfil setje opp sensorane. Løysinga er å legge til den eksterne pakkebrønnen for å få installert thinkfand:

  • Opne menyen Programmer – Tilbehør – Terminal
  • Skriv: sudo add-apt-repository ppa:jcollins/jaminppa
  • Opne menyen System – Synaptic programpakkebehandler
  • Klikke på knappen Last på nytt
  • Søk etter tpfand
  • Merk tpfand
  • Klikk på knappen Bruk
  • Vent til det installert og lukk Synaptic programpakkebehandler

Sette opp tpfand

  • Opne menyen System – Administrasjon – ThinkPad Fan Control
  • Pass på å huke av for
    • Control system fan by software
    • Manually configure system fan trigger temperatures

Det er totalt 16 sensorar og nokre av dei rapporterat ingen ting eller heilt fille tal. Her er mitt oppsett som er ut til å virke

  • Sensor 0 (trur det er kjerne 1) : 52 grader
  • Sensor 1: Off
  • Sensor 2 (trur det er kjerne 2): 52 grader
  • Sensor 3 (står på 0): Off
  • Sensor 4 (står på 0): Off
  • Sensor 5 (står på 0): Off
  • Sensor 6 (trur det er HDD) : 40 grader
  • Sensor 7: Off
  • Sensor 8 : 55 grader
  • Sensor 9: 65 grader
  • Sensor 10 (Vekslande + og – tal) : Off
  • Sensor 11: 55 grader
  • Sensor 12: 55 grader
  • Sensor 13: Off
  • Sensor 14: Off
  • Sensor 15: Off

Abiword 2.8.2 i Xubuntu 10.04 og menyane

Arild Bjørk2 kommentarar

I Abiword 2.8.2 til Xubuntu/Ubuntu 10.04 er det feil på den norske omsetninga av menyar. Problemet er (som vanleg) dei norske teikna. Eg sjekka for ei tid tilbake Windows-versjonen og han hadde same problemet.

Eg har justert fila nb-NO.strings i /usr/share/abiword-2.8/strings slik at æ, ø og å vert vist korrekt.

Last ned fila her, pakk ho ut til heimekatalogen din, opne ein terminal/kommandoline og kopier fila over til rett katalog med:

sudo cp nb-NO.strings /usr/share/abiword-2.8/strings/

MediaMonkey og Sandisk Sansa e260

Arild BjørkKommenter innlegget

Eg brukar MediaMonkey som standard musikksenter på pcane. Eg har ein liten Sandisk Sansa e260 musikkspelar som ikkje vil spele på lag med MediaMonkey. I standard USB-modus som er MTP vil ikkje musikken bli organisert i katalogstrukturar. All musikk må organiserast slik at han ligg på rotnivået av internminne eller micro sd-kortet. Ikkje nok med det så går det etter kvart tregare og tregare med overføringa. I USB-modus MSC går overføringa og organiseringa heilt fint, men spelelister i m3u-format som blir generert av MediaMonkey er ikkje i korrekt format for Sandisk Sansa e260.  Men med nokre manuelle øvingar fiksar ein den biffen.

Først må vi få på plass første føresetnad for suksess:

Når du no pluggar inn Sandisk Sansa e260 vil internminne og eit evt. minnekort dukke opp som stasjonsbokstavar i Windows. No er det berre å overføre musikken din:

Med standard innstillingar i MediaMonkey vil spelelister hamne i katalogen Playlists på spelaren eller minnekortet. Det er like greitt at dei ligg der. Du må generere nye og backup er alltid kjekt å ha. Spelaren set eit par viktig føresetnader for at spelelister i m3u-format skal fungere:

  • Spelelistene må ligge på rotnivå
  • Sandisk Sansa e260 skil mellom store og små bokstavar.

Når alle spelelister og musikk er overført, må du bruke MediaMonkey til å eksportere dine spelelister på nytt i korrekt m3u-format. Det gjer du ved å navigere deg ned i mappestrukturen til venstre i MediaMonkey:

  • Oppretting av nye spelelister og modifisering av desse må skje via stasjonsbokstav for internminne eller minnekort.

Legg merke til at du må gå via Min Datamaskin og stasjonsbokstav. Ikkje bruk oppføringane for spelaren som du ser over Min Datamaskin. Når alle spelelister er på plass på rotnivå, kan du lukke MediaMonkey og opne Windows utforskar:

  • Høgreklikk på på spelelistene og velg Åpne i Notisblokken:

Ei speleliste vil sjå slik ut:

#EXTM3U
#EXTINF:227,Extreme - Little Girls
Music\Extreme\1989-Extreme\1-Little Girls.wma
#EXTINF:217,Extreme - Wind Me Up
Music\Extreme\1989-Extreme\2-Wind Me Up.wma
#EXTINF:244,Extreme - Kid Ego
Music\Extreme\1989-Extreme\3-Kid Ego.wma
.....

Legg merke til at ho inneheld Music med stor forbokstav. Sandisk Sansa e260 si mappe for musikk heiter MUSIC og sidan spelaren ser skilnad på store og små bokstavar må du endre dette. Mine spelelister er vanlegvis musikk frå ein artist. Eg fjernar difor artistdelen av EXTINF-linene.

I notisblokken gjer du følgjande tilpassingar:

  • Søk etter Music\ og erstatt med MUSIC\
  • Om du vil kan du søke etter artistnamn – og erstatt med ingen ting.
  • Lagre den korrigerte spelelista.

Repeter for kvar einaste speleliste du har lagt inn.

Når alle spelelister på rotnivå av spelar og/eller minnekort er korrigert, må du gjere følgjande for ikkje å få doble spelelister der ei ikkje fungerer og ei fungerer:

  • Opne katalogen Playlists på minnekort og/eller minnekort.
  • Slett alle spelelister som ligg der.

No kan du kople Sandisk Sansa e260 frå maskina og han vil oppdatere databasen sin. Alle spelelister skal fungere.

Tur: Skoparsete til Eitorn

Arild BjørkKommenter innlegget
Skoparsete-Eitorn-110

Istadenfor å ta turen tilbake same vegen som du kom, ned til Skjer, kan du halde fram mot vest over elva Kvinna og kome ned i Eitorn. For å kome dit er det berre å passere postkassen med turboka slik at du har han på høgre hand og halde fram inn mellom trea.

I motsetning til turen frå Skjer er turen til Eitorn ein lengre og slakare bakke. Første delen tek deg ned til elva Kvinna, like over Kvinnafossen. Her kan du gå ut på kanten og kike ned. Personleg likar eg mykje betre å stå nede i vegen og kike opp.

Utanom utsikta frå toppen av Kvinnafossen er ikkje turen til Eitorn den aller mest spanande. Du går for det meste i skog, til tider tett på kvar side av stien. Men det hender at du kan få deg utsikt mot Sognefjorden her og der.

Grendalaget har sett opp skilt med litt historie på ulike plassar. Det opnar seg litt opp etterkvart som du kjem ned mot Eitorn, sjølv om naturen et seg godt inn på tidlegare slåtteteigar. Du passerer krysset på Trodlahaugen der stien til Myrsete, ein støl på vestsida av Kvinna, skil lag frå stien til Skoparsete. Om du føler deg sterk kan du gå opp til Myrsete og vidare opp til Vassvarden før du går ned på Hella.

Nede i Eitorn passerer du gjennom eit tun med hus, stabbur og fjøs som tidas tann gneg på. Du bør nok lytte og sjå etter om det er ting som kan dette ned frå det største huset der. Vegetasjonen held plassen og stien ned til Sognefjordvegen i si klamme hand. Ut på sommaren kan det godt vere at du ikkje ser over graset om du er under 1,60 m høg. Når du er komen ned til vegen, følgjer du han eit par kilometer tilbake til Skjer og bilen.

Rundturen frå Skjer opp til Skoparsete, ut til Eitorn og tilbake har eg delt i to:

  1. Skjer til Skoparsete
  2. Skoparsete til Eitorn

Tur: Skoparsete frå Skjer

Arild BjørkKommenter innlegget
skoparsete

Skoparsete er eit stølsområde som gøymer seg aust for Kvinnafossen i ei høgd av ca 450 moh. Det er fleire måtar å kome opp dit. Den kortaste, men brattaste stien startar ved utkøyringslomma der saktekøyrande bilar som kjem frå Hella kan sleppa køen forbi, ca 4 km innom ferjekaien. Her må ein passe på at det er strengt forbudt å parkere i sjølve lomma, men utanom ho er det plass i graset. Eit anna alternativ er å starte på Hella eller Eitorn og gå mot Skoparsete over Kvinnafossen.

Stien startar på oppsida av vegen, i austlege enden av lomma. Stien er merka med varierande kvalitet, men er for det meste tydeleg i terrenget. I starten vil du sjå at det er lagt opp stein som sti/veg. Stien buktar seg sikk sakk opp fjellsida innimellom høge tre så nakne trelegger får du ein god dose av. Av og til kan du sjå over på sørsida av fjorden til Vangsnes eller få eit glimt av Balestrand. Gradvis nærmar du deg Skopargilet med bekken som kjem ned i s-svingen like vest om Skjer. Bekken kryssar du først når du nesten er på høgd med Skoparsete. Han er ikkje store saken, for det meste tørr, så du kan gå i joggesko. Turen til Skoparsete frå Skjer kan samanliknast med turen til Skagasete via Haoahaug frå Kvålen i lengd og høgdeskildnad.

Om Skoparsete er det ikkje stort å sei anna enn at det er eit gamalt stølsområde som ikkje er i bruk. Det står eit gamalt sæl men det har sett sine beste dagar med god margin.

Tur: Kjeringafjell via Sevi

Arild BjørkKommenter innlegget

Turen startar i Henjadalen og går på traktorveg med slak stigning fram til Fivelhola. Denne delen passar godt å sykle. Å kunne trille heim att frå Fivelhola er meir enn fristande etter å ha vore på Kjeringafjell. Ca 900 høgdemeter eller 1.800 høgdemeter tur/retur frå Fivelhola sit godt i beina og 4 km ned Henjadalen fortonar seg lite lystig. På Fivelhola tek du til venstre og følgjer ein sti som går sikk sakk opp skogen i fjellstida til stølen Sevi. Her finn du berre eit einaste sæl som høyrer til Johannes Henjum på Henjum. Det passar bra med ein matpause ved sælet før du gjer deg i kast med dei neste 500 høgdemeterane opp til Kjeringafjell. For å kome til stien som tek deg opp til Nuedalen, må du snu deg slik at du har sælet i ryggen og følgje stien opp til foringsplassen/saltsteinen for sauene. Her vil du sjå starten på stien som skråar bratt opp gjennom lia. Litt oppi splittar stien seg og då skal du følgje den med mest stigning. Vel oppe i Nuedalen kryssar du dalen i nordleg retning og går rett opp på platået mellom Skuledalen og Friksdalen på ca 1.100 moh. Her passerer du Blankavatnet på di venstre side mens du går mot foten av siste stiginga opp på Kjeringafjell. Opp mot den fremste eller austlege varden får du eit godt utsyn ned Friksdalen, Røsebotn og opp mot Vogge- og Myrdalsbreen. Snur du deg mot sørleg retning ser du ned over Blankavatnet mot Hermansverk og Sognefjorden. Frå fremste eller austlege varden går du mot vest nokre få hunder meter til den store varden. På nordleg side kan du ta ein titt ned i Eitrebotn mot Kaldekletten. I vestleg retning kan du gå mot Huks-/Grindsdalen og sjå ned mot Stavsete og over mot Stav, Hest og Gildal. På sørsida kan du sjå over Blankavatnet, ned i Skuledalen over Okslahaugen og Øvstestølen ned mot Hermansverk og Sognefjorden.

Turen til Kjeringafjell er splitta i tre deler:

  1. Henjadalen til Fivelhola til og med bilete 50 av 70
  2. Fivelhola til Sevi
  3. Kjeringafjell

Andre alternativ er å ta turen frå Kleppa på sommarstid eller vinterstid.

AVCHD og Ubuntu 10.04

Arild BjørkKommenter innlegget

Eg har sidan mitt DV-kamera gav opp i slutten av 2007 nytta eit Panasonic HD-kamera som lagrar opptaka i AVCHD-format. AVCHD krev stor prosesseseringskraft og krev helst ein prosessor med 4 kjerner. Formatet var slitsamt nok i Windows i starten. Pinnacle Studio 11, som følgde kamera, skulle takle AVCHD. Men det var problem på problem som ustabilitet og filmar som kunne kome ut i DVD-format utan at lyd og bilete var korrekt synkronisert. Pinnacle Studio 12 som eg kjøpte ca 1 år etter var mykje betre, men Pinnacle var ei hårsbreidd frå å tape meg som kunde med den elendige 11-versjonen.

Eg har ikkje veldig aktivt søkt etter programvare for redigering av video i Linux, sidan eg er godt van med Pinnacle Studio og det fins ikkje i Linux-versjon. Av og til dei siste vekene har eg søkt litt rundt etter AVCHD og Linux. Dei fleste treffa er ulike «besvergelsar» på kommandolina for å få konvertert formatet til eit anna format som redigeringsprogram kan handtere.

I dag fann eg eit program som kan brukast: OpenShot. Instruksjonane for korleis du skal legge til programvarepakkebrønnen står på sidene. Fordelen med dette er at du får oppdatert til siste versjon når han er klar saman med dei andre oppdateringane frå Ubuntu.

For å teste OpenShot kopierte eg over nokre AVCHD-filer og starta. I forhold til Pinnacle Studio var måten å redigere på noko framand. Det tok ei stund før eg forstod korleis det skulle gjerast. Mellom anna må du bruke to videospor dersom du skal ha overgangar mellom klipp og du må passe på å justere retninga på overgangen mellom klippa. I bilete over ser du det første forsøk der pilene på fleire av overgangane går feil veg.

Eksport til filer i mpeg 2 (dvd-filer) gjekk greitt, men eksport til andre format som divx/xvid eller Youtube gav feilmeldingar. For meg kunne det sjå ut som alt var på plass i Ubuntu, men at Ubuntu brukte andre namn på codecane slik at OpenShot ikkje fann dei. Etter litt søking på nettet fann eg løysinga som var at eg måtte legge til Mediubuntu sin pakkebrønn. Når det var på plass, opna eg Synaptic programpakkebehandler og installerte libavcodec-extra-52. Etter dette kunne eg eksportere til dei fleste format som divx/xvid og h264.

Det var ein vesentleg svakheit med programmet. Som du ser av system monitor til venstre i bilete over, så brukar ikkje programmet meir enn ein kjerne av ein fleirkjerne prosessor. I bilete ser du at kjerne nummer 3 ligg på 100%, medan dei andre ikkje blir brukt av OpenShot. Det seier seg sjølv at det går tregare enn om alle ressursar vart utnytta.

Utklassing av Ubuntu 10.04 over Windows 7

Arild BjørkKommenter innlegget

Mitt inntrykk av Windows 7 er at det er raskt til å vise skrivebordet, men det er så mykje som startar opp i bakgrunnen at ein kan ikkje bruke maskina før etter ei god stund. Det er mange som hevdar at 7 er raskare enn Vista i oppstarten, men der er mitt inntrykk at 7 er flinkare til å vise fort skrivebordet, men ellers er det akkurat like gale.

Eg måtte testa kor raskt Ubuntu 10.04 var i oppstarten kontra Windows 7.  I min test gjorde eg ei forutsetning at Firefox og e-postprogrammet Thunderbird skulle vere starta, vise startsida og sjekke e-post. Maskina har siste teknologi med mellom anna ein Core i5-540M prosessor.

Resultatet av min test vart:

  • Ubuntu 10.04: 55 sekund
  • Windows 7: 2 minutt

Ikkje skuld på at eg ikkje har rydda opp i rusk og rask som følgjer med dagens pcar. På mine pcar køyrer ikkje noko som ikkje er nødvendig.

Merkje det stend, um mannen han stupa (Per Sivle)

Arild BjørkKommenter innlegget

So langt er det ikkje kome, men i dag, 28.01.11, er det 15 år sidan mi første posting på internett. Meinar å hugse at eg teikna meg for tilgang mot slutten av 1995 via Schibsted Nett. Om ikkje dei var pioneren på kommersiell tilgang for privatpersonar, så var dei rimeleg tidleg ute.

Det var i den tid at 4 MB internminne på pcen var mykje. Pentium gjorde susen, OS/2 var på veg i grava og Windows 95 var i sin spede barndom. Tilgang «for oss dødlege» var eit 28.800 kbps modem som omrekna tilsvarar 0,028 Mb i dag. Ikkje ein gong webarkivet har spor etter www.vg.no så tidleg.