Om du vil ha oversikt over trådlause nettverk i nærleiken, er WifiInfoView frå Nirsoft eit godt verktøy. For ikkje å forstyrre dei andre netta, justerer eg min trådlause router til ein kanal som ikkje er brukt eller er veldig svak.
På 2,4 ghz-bandet bør det vere 3 kanalar imellom. Ser du på bilete til høgre, vil du sjå at eg har sett opp routeren min til å bruke kanal 9, sidan frekvensområdet mellom kanal 5 og 13 er ledig.
Etter kjøp av Chromebook i haust, vart ein del data flytta over til Google Drive. I kveld sat eg på ei av maskinene med Microsoft Windows og såg over oppsettet i CrashPlan. Der la eg merke til at det var vesentleg mindre data til backup enn det det skulle vera.
Eg sjekka om alt var kryssa av eller at nokon av unntaka mine kunne vere årsaka. Når eg skulle utvide Google Drive-mappa i CrashPlan-applikasjonen, for å sjå undermapper, viste det ingen undermapper. I utforskaren til Windows, var det fullt av filer og mapper.
Eg gjorde eit lite søk og fann løysinga. Google Drive-mappa blir oppretta med tilgang berre din personlege brukarkonto. For at Crashplan skal kunne ta backup av denne mappa, må ein legge til brukaren SYSTEM med lese og skrive-rettar. Her burde Google Drive-programvara sytt for at brukaren SYSTEM hadde fått tilgang som standard.
Det er svært kjedeleg om nokon kjem seg inn på Google-kontoen din og slettar alle filene. Ved synkronisering vil filene bli putta i papirkorga på PCen. Er du litt rask og tømme denne, vil filene vere borte før du er klar over det. Då er siste sjanse 30 dagar før papirkorga på Google Drive på nettet vert sletta, med mindre den sletta filene, tømte papirkorga etterpå.
Sidan eg testar Chromebook, er det naturleg å vurdere korleis det ville vore å flytte alle dokumenta til Google Drive. Eg ser ein vesentleg mangel med Android. Av bilete over ser du at telefonen GT-I9295 har full kontotilgang når han er kopla opp mot Google-kontoen din. Eg treng berre installere Google Drive og så koplar applikasjonen seg automatisk opp mot Google Drive utan spørsmål om brukarnamn og passord.
Korleis er telefonen din sikra? Ein enkel PIN-kode eller ingen sikring. Får nokon tilgang til telefonen eller nettbrettet som er kopla opp mot kontoen er det ikkje mykje som låser einheiten. Får dei kjennskap til PIN-koden eller korleis du låser opp einheten, har dei full tilgang til dine data på din Google Drive.
Dette likar eg ikkje og undersøkte om eg kunne setje eigen låsekode på Google Drive i Android, men det går ikkje. Løysinga er å installere ein tredjeparts applikasjon som tilbyr dette. Eg valde AppLock. Basisfunksjonalitet med å låse applikasjonar med eigen PIN-kode er gratis. Eg har låst ein del appar, inklusiv Google Drive. Skal eg bruke dei må eg inn med ein anna PIN-kode enn det eg brukar som skjermlås. Berre pass på at du låser moglegheiten for å avinstallere AppLock. Dersom du ikkje gjer det, er det berre å avinstallere AppLock og ein har tilgang til alt som AppLock hadde låst ned.
Eg synes det er dårleg at Google ikkje har implementert slik låsefunksjonalitet for applikasjonar i Android.
Microsoft er kongen på haugen på pc. Google ligg an til å endre noko på dette. Chromebook som køyrer Chrome OS er ikkje fullverdige PCar som vi er van med, men fungerer meir som terminalar opp mot applikasjonar som vert køyrt på plattformen til Google. Med nettilgang har du full tilgang til kontaktar, e-post, kalendar, kontorpakke med meir. Alt er gratis og du treng ikkje vere redd for virus. Du loggar deg på maskina og får tilgang til alt ditt og kan installere små appar som køyrer i Chrome OS. Oppdateringar skjer i bakgrunn.
Etter ei halv veke med Chromebook ser eg at eg kunne meir eller mindre levd med den. Alt det eg i hovudsak driv med kan løysast via denne plattformen. Skrivaren min støtta Google Cloud Print og var enkel å kople til slik at eg kan skrive ut frå maskina.
Om det er noko som ikkje fungerer, må det vere Keepass-løysingane i Chrome-appane. Eg kan lese Keepass-basen, men ikkje skrive til han. Det kan løysast ved at eg overfører den til ei online teneste som LastPass. Eg har ikkje teke stilling til det enno, men er svært skeptisk. Ei teneste som tek vare på brukarane sin innloggingsinformasjon må vere eit stor målskive. Eg må i det minste gjere grundige undersøkingar rundt tenesta og korleis ho er sikra og sikrar informasjonen. Her er 101 ute om uvedkommande får tak i det som er lagra i tenesta.
Bilete kan eg redigere via ulike appar og det fungerer heilt fint til lett bruk. Videoredigering har det tidlegare vore ein del. Det er ikkje noko for ei Chromebook, med mindre det er tenester du kan laste opp råmaterialet til og redigere hos. Sidan denne aktiviteten i dag er på så godt som null-nivå, vil det ikkje tale til ulempe for Chromebook.
Kort sagt: Til vanleg, enkel bruk er Chromebook tilstrekkeleg, om du ikkje er hekta på spesialfunksjonalitet som berre fins til Windows.
Eg har forsøkt etter beste emne å forsøke å organisere bilete på Google+ Bilder, men i veka 4 – 8 . august gav eg opp. Google+ Bilder støttar ikkje korleis eg ønskte å organisere bileta mine på. Eg sletta alle bileta og tømte papirkorgi på Google+ Bilder. Ingen bilete er lenger tilgjengeleg for meg der. Totalt hadde eg lagra 1,07 GB med bilete. I dag, 24.08 eller snart 3 veker etter, viser kvota på Google Drive at eg framleis brukar 1,07 GB på Google+ Bilder:
Problemet har eg lagt merke til tidlegare. Etter mitt første forsøk på å prøve å bruke Google+ Bilder som lagring eit år eller to tilbake, la eg merke til at sjølv om eg sletta alle bileta, fekk eg aldri frigitt 0,25 GB lagringsplass.
For å sjå om dette er vanlig oppførsel i nettlagring, har eg testa å laste opp bilder til OneDrive, slette dei og tømme papirkorga. På OneDrive vert lagringskvoten umiddelbart justert.
Eg har meldt problemet inn på Google sine forum:
Drive: https://productforums.google.com/forum/#!msg/drive/vQ5UpKg_xcc/J-fj6wgKmn8J
I tillegg er det meldt via tilbakemeldingar i Google+ til Google, men eg har ikkje høyrt noko derifrå.
Eg ser i foruma at andre har det same problemet. Det kan vere eit problem eller lus i kvotekalkuleringa som gjer at kvoten ikkje blir nulla ut. Når ein ser det i lys av Edvard Snowden sine avsløringar, aukar ikkje min tillit til amerikanske nettlagringstenester.
Tilliten er pulverisert og ligg på eit tilnærma nullnivå. Uansett kor gode erklæringar og vilkår er skrivne på slike tenester, tek eg lærdom av historia. Ho har vist at amerikanarane gjer som dei vil. Eg har teke konsekvensen av min mistillit og brukar berre ei sikker, ikkje-amerikansk teneste for å sikre mine viktigaste filer. Eg har òg så smått byrja å tenkje på å kutte ut e-post på amerikanske tenester.
I tillegg har spørsmålet om Windows 8, der ein loggar seg på ein Outlook/Live-konto byrja å ulme. Windows 8 og for den del ChromeOS er knytt til tenester styrt av amerikanarar. Er det på tide å melde overgang til open kjeldekode og ein linux-variant?
Kva med Android, Windows Phone og iOS-baserte telefonar og nettbrett som er kopla mot amerikanske tenester?
Eg fekk inn ei maskin med ein Crucial v4 SSD på 128 GB. Maskina hadde Windows 7 installert, men i motsetning til mine maskiner med SSD var oppstart og generell bruk av Windows 7 svært tregt. Crucial v4 er ingen racer i utgangspunktet. Andre SSDar har langt betre spesifikasjon, men dette minte om Windows Vista på ei underdimensjonert maskin i si tid.
Eg såg over Windows-installasjonen, men fann ikkje noko som skulle tilsei denne tregheita. Prosessaktiviteten var låg, minne var det meir enn nok av. Her måtte det vere eit eller anna med SSDen.
Etter søk på nettet inkludert foruma for brukarar på Crucial, såg eg at firmware 22 var utruleg treg. Eg lasta ned den etterfølgjande og siste oppdateringa som er 25. Programpakken for å lage ein oppstartbar minnepinne som Crucial hadde laga var spesiell. Han ville berre akseptere visse minnepinnar, utan at nokon var nemnt. Ingen av mine og dei eg fekk låne passerte nålauga. Eg greidde ikkje lage ein oppstartbar minnepinne med den offisielle firmwaren for å oppdatere SSDen.
Eg byrja å sjå etter andre måtar og oppdaga at det var referert til ein konkurrent sin firmware som passa til kontrolleren på Crucial v4. Eg er, og du, skal alltid vere skeptisk til å bruke firmware frå andre produsentar. For min del hadde begge alternativa ti løysing på problemet same utgang for eigaren: Crucial v4 måtte skiftast om eg ikkje oppgraderte eller oppgraderte og øydelagde SSDen. Eg innhenta løyve til å gjere forsøket.
Oppdatering av firmware nullstiller heile SSDen så det første eg måtte gjere var å ta eit bilete av installasjonen med CloneZilla. Då slepp eg å installere Windows 7 og programvare frå grunn av. Det tok ca 20 minutt å ta bilete. Eg følgde rettleiinga til punkt og prikke og oppdateringa av firmware gjekk perfekt. Deretter var det å legge tilbake Windows-installasjon med CloneZilla som tok ca 10 minutt.
Maskina starta og Windows lasta. No var opplevinga noko anna. Som sagt er ikkje Crucial v4 nokon racer, men no fungerte Crucial v4 vesentleg betre enn ein ordinær, treg snurredisk. Eigar vart godt nøgd med resultatet.
Sommaren 2014 var det på tide å byta ut min radio og MiniDisc-spelar i bilen. Etter omlag 20 år har spesielt MiniDisc gjort si teneste i bilen, men har i dei siste åra vorte meir og meir akterutsigla sidan ein må ta opp frå CD på den gamle måten.
Eg søkte etter ein spelar som hadde alt eg trong frå DAB, hands free for telefon til og med avspeling av SD-kort. Løysinga fann eg i modellen Pioneer DEH-X8500DAB, som vart tinga og montert av min lokale forhandlar Erling Røysum AS.
Vel heime starta eg med kopiering av musikkfiler til SD-kortet. Eg organiserer musikken i mappe for albumartist, årstall-albumnamn og så spor. Eg hadde konvertert heile samlinga frå tapsfri lyd til 128 kbps MP3 og kopierte utvalde artistar over på SD-kortet med Windows filutforskar. Organisering har fungert utan problem med spelarar som taklar MP3-filer i leigebilar og vår andre bil. Stor var overraskinga når eg bladde gjennom strukturen på Pioneer DEH-X8500DAB: Artistar, album og spor var ofte i feil rekkefølgje.
Frå organisering av bilete har kjennskap til nykker i Windows når det gjeld å merke frå og til filer i ei liste i IrfanView for organisering i rett rekkefølgje. Eg har òg lagt til merke ved kopiering av mappestrukturar blir det ikkje kopiert i alfabetisk organisert frå A-Å eller 1-9 og det var det som sette meg på sporet.
Eg memorerte rekkefølgja av spor på eit album og starta undersøkinga i filutforskaren i Windows. Tipset er å slå på deltaljert visning slik at du kan klikke på kolonnene over for å sortere. Sortering etter alfabetisk organiseringa skulle gitt korrekt resultat, sortering etter sist endra tidspunkt skulle òg gitt rett rekkefølgje.
Det neste var å sjekke tidspunktet for oppretting av fila. Her må du klikke på kolonnene over i filutforskaren og legge til kolonna «Opprettelsesdato». Når eg sorterte etter denne kolonna, kjende eg att sorteringa på Pioneer DEH-X8500DAB.
Eg nyttar SyncBack Free frå 2brightsparks til å kopiere over filer til backup eller synkronisering mellom PCar via nettverksdisk. Eg har fått med meg at SyncBack Free kopierer i alfanumerisk rekkefølgje. Eg kopierte over ein mappestruktur med SyncBack Free og testa i bilanlegget. Musikken var no endeleg i rett rekkefølgje når eg bladde gjennom filstrukturen.
Pioneer DEH-X8500DAB sorterer mapper og lydfiler etter opprettingstidspunkt.
PS! Det ser ut til at Windows Media Player ville kunne kopiere over på SD-kortet i vald rekkefølgje. Eg trur MediaMonkey gjer ting i paralell som fører til at neste fil kan få eit tidlegare opprettelsestidspunkt.
Eg har dei siste åra følgd spent med på utviklinga av tenester på nettet. Google ligg langt føre, medan Microsoft slit med arven sin som programvare leverandør til maskinvare på pulten din. Det siste året har eg valt å ta i bruk Google Docs for noko av det eg driv med. Utruleg fint å sleppe å sende filer på kryss og tvers når eg berre kan gi dei som treng tilgang lese- eller skrivetilgang.
Funksjonaliteten i Google Docs er tilstrekkeleg og grensesnittet er enkel og tradisjonelt, noko eg set stor pris på. Eg har aldri fått grepet på Microsoft Office og dette med band. For meg er det eit kaos og til tider ustrukturert. Microsoft Office 2013 er meir plagsom med ekstra «hjelp» når eg skal gjere noko. Det blir som om nokon skulle setje støttehjul på sykkelen min. Eg kan sykle og støttehjula vil ikkje vere til hjelp, men ei sann plage.
På eit punkt slit Google Docs og det er støtta for nynorsk. Her er den konkurrerande tenesta Microsoft Office Online betre. Eg stilte Google spørsmål om dei hadde ein tidsplan for implementering av nynork, i det minste stavekontroll:
Dessverre var svaret lite oppløftande:
Hi Arild,
Eg veit ikkje om eg skal le eller gråte. Telefonen vart nettopp oppgradert til Android 4.4.2 og eg sette nesten kaffien i halsen når eg oppdaga funksjonalitet som var slått på som standard etter oppgraderinga. Meldingar vert vist på låseskjermen din. Du slepp å slå inn koden din for å lese meldinga du nettopp fekk inn.
Ok, kva er problemet spør du. Lock screen eller låseskjerm, kva foventingar skal ein stille? Ligg det ikkje i ordet? Når noko er låst nede/inne skal du ikkje få tak i det. Det er meininga at du må gjere noko for å få tak i innhaldet eller informasjonen.
For vanlege meldingar som «Eg blir sein i dag», «Kan du kjøpe toalettpapir og kaffi?» eller «Trening kl 18.30» er det det ikkje så nøye. Mange har ei eller fleire tenester som sender ein kode via SMS til telefonen din når du har logga på med passord. Eksempel på dette er MinID for tilgang til dine offentlege tenester og ulike innloggingsløysingar for nettbankar. Årsaka er at tenesta eller du har stilt større krav for tilgang. Blir passordet kjent kan ikkje den framande logge seg på utan å ha tilgang til SMSane som kjem til mobilen din.
Som du ser av bilete mitt blir mine OTP (One Time Password) ukritisk vist på låseskjermen. Blir telefonen stolen av nokon som veit passorda på tenestene, vil dei kunne lese SMSen som kjem til telefonen utan at dei må bryte skjermlåsen. Så lenge dei greier å halde liv i telefonen med å lade den og SIM-kortet er aktivt, vil OTP tikke inn. Kva i svartaste natta har utviklarane tenkt på?
Heldigvis går det an å slå av dette gedigne svikta/blemma:
Eg er så gamal at eg fekk stifte kjennskap til gamle WordStar, nyleg omtala i nyhende sidan forfattaren av Game of Thrones brukar programmet til å skrive bøkene:
«I actually like it, it does what I want a word-processing programme to do and it doesn’t do anything else. I don’t want any help, you know?
«I hate some of these modern systems where you type a lower case letter and it becomes a capital. I don’t want a capital. If I’d wanted a capital, I’d have typed a capital. I know how to work the shift key. Stop fixing it.»…
…And he said that he hated spell-checking programmes because they were unlikely to recognise a lot of the words in a fantasy novel.
Han peikar på noko viktig: Det har vorte for vanskeleg å gjere jobben med alle støttesystem lempa inn eit program for å hjelpe oss i hamn med oppgåver. Eg gremmes når eg tenker på alle ordelingsfeil som eg ser rundt omkring. Folk lit på at teksthandsamaren har rett. Kjem det grøne strekar under eit ord så deler vi det og ser kva som skjer. Fiskehovud er noko anna enn fiske hovud. Eg minnes WordStar som eit kurrant program å skrive i. Det var ein del tastekombinasjonar ein med fordel måtte hugse på for ulike formatering, men skreiv du tekst var det ingen ting som forstyrra deg.
I PC sin tidlege tidsalder segla WordPerfect forbi som det beste programmet. Versjon 5.1 var avansert, men framleis utan grafisk grensesnitt. Kunne du triksa fungerte det glimrande og betre enn WordStar. Problemet var vel at ting no hadde vorte vel komplisert. Microsoft introduserte Windows og Word, ein funksjonelt enklare teksthandsamar enn WordPerfect 5.1 som takka vere det grafiske grensesnitt vann terreng og har dei siste 20 åra vore de facto standard. Eg fekk oppleve overgangen til Word 97, 2000 og 2003. Det var ting eg ikkje fekk gjort i førstnemnde som eg kunne gjere i WordPerfect 5.1 eller 6, men eg kunne leve utan formlar i tabellar dokumenta. Eg kunne lime inn Excel rekneark i Word 97.
Den første nedturen for min del kom med Office 2007. «Bandet»/ribbon vart introdusert. Eg kunne menyar og knapperader på rams. Sjølv den dag i dag hatar eg dette. Det hender at eg må gisse meg fram til korleis ting er organisert eller slå opp på internett/hjelp. Det er ikkje alltid eg finn funksjonalitet i det bandet eg meinar det ville ha vore naturleg å finne det. I tillegg vil eg påpeike at skjermane har fått over til breiskjermformat og dette skitet tek opp mykje horisontal plass. I si tid med knapperader kunne eg lagt opp fleire i høgda og hatt tilgang til store mengder funksjonalitet frå små, enkle knappar. No må eg klikke meg gjennom banda for så å klikke på funksjonalitet, om eg finn han.
Tekstformateringa har endra seg. Før var det ingen ekstra luft mellom avsnitt i vanleg tekst. No har ein ekstra luft når ein trykker linjeskift. Lister blir merkelege med mindre du justerer dei til i etterkant. I Word 2013 er det fleire ting som irriterer. OneDrive-integrasjonen er ei plage. Ein må klikke seg halvt i hel for å få lagra på lokal maskin. Når ein skal lage eit nytt dokument, er Word 2013 overhjelpsom og kjem med haugevis av forslag. Vil eg ha eit tomt dokument vil eg sleppe å forholde meg til malar for meir eller mindre glorete publikasjoner. Vi er tilbake til forfattaren. Det blir for komplisert. Heldigvis kan eg forholde meg til LibreOffice som har eit tradisjonelt grensesnitt og får jobben gjort.
Eg kan sei de same Windows 8. Dei prøvde seg på gjere alle til lags – nettbrett til PC – og feila totalt. Windows 95 introduserte konseptet som har vore der heilt til 2012 – 17 år og så fjernar dei startknappen og forventar at vi skal forholde oss til applikasjonar i fullskjerm og fliser/ikon så digre som grytelappar? Eg forheld meg til Skrivebordet og ventar på at resten blir skrelt bort i komande versjonar.
Mi klare oppfatning er at Microsoft har overkomplisert kjerneprodukta sine. Det enkle, reine har vorte erstatta med «eksperiment» av produkt der du ikkje veit kva som stikk ut her og der. Brukarane blir framandgjort. Eg ser med stor interesse at Chrome OS kjem inn frå sidelina. Her forheld ein seg til nettlesaren og gjer arbeidet opp mot Google sine tenester. Det er forholdsvis enkel funskjonalitet, men du får gjort mesteparten, om ikkje alt, av jobben privat. Dokumenta vert tekne vare på nettet slik at dei ikkje ryk med når lagringsmediumet/platelageret/minnepennen til tradisjonelle pcar ryk. Oppdatering av operativsystem treng ein ikkje tenkje på. Virus og anna styggedom styrer ein unna. Det er visse ting som Java og Silverlight (ofte brukt i videoutleige på nett) som gjer at du kan få problem med t.d. BankID. Over sommaren skal ikkje det sistnemnde vere eit problem.
Arild Bjørk 