Best yting – Windows eller Linux?

Arild BjørkKommenter innlegget

Eg har dei siste dagane sett på ytinga som Apple Macbook Pro 13 tommar (2019) i f. eks. Geekbench 4. Nivået er ikkje langt unna min Intel Core i7-7700 i ein Lenovo Y720 Cube. Mange hevdar at OS X er meir optimalisert enn Windows sidan Apple har full kontroll på maskin- og programvaren. OS X er ein Unix-variant, Linux same utspring. Er det noko vesentleg å tene på å skifte over til Linux for meg?

Til testen min nytta eg to identiske maskiner av typen Lenovo X230 med Intel Core i5-3210m, 8 GB internminne og 256 GB SSD-lagring. Den eine køyrer oppdatert Windows 10 og den andre oppdatert Xubuntu 18.04 (Linux). Før siste testrunde oppdaterte eg BIOS/firmware på begge maskinene til siste versjon. Testar før og etter synte at omkoding av video under Windows 10 tener 2 til 3 prosentpoeng. Med eldre BIOSar var Windows-maskina nesten 9% tregare mot 6% med siste BIOS-versjon.

Omkoding av video

Eg nytta ei 4k, H264-koda videofil av Shotcut til Youtube-standard. I Handbrake 1.2.2 var denne omkoda til full HD med innstillinga Super HQ 1080p30 Surround. Testen var køyrt 3 gonger på kvar maskin og snittet vart:

Windows: 45 minutt 10 sekund
Linux  : 42 minutt 34 sekund

Linux var 2 minutt og 36 sekund raskare enn Windows 10. Omrekna i prosent utgjer det 6% favør til Linux.

Geekbench 4

Single Core Crypto Integer Float. P. Memory Multi Core Crypto Integer Float. P. Memory
Poeng 278,2 99,4 450,8 199 54,2 415,6 377,8 608,2 392 26,2
Prosent 9,00 % 3,68 % 14,68 % 7,10 % 1,48 % 7,03 % 7,42 % 8,97 % 6,64 % 0,63 %

Tabellen viser kor mykje Linux var betre enn Windows 10. Hovedkategoriane er ein enkelt kjerne (Single Core) eller fleire kjerner (Multi Core). Tala etter dei utheva er delkategoriane. Geekbench 4 er ikkje langt frå resultatet i Handbrake med 7% kontra 6%.

Resultatet viser at det er ei viss forbetring med å velje Linux, men er det nok?

Ansiktsgjenkjenning i passkontroll

Arild BjørkKommenter innlegget

I desember 2018 omtalte eg mine testar av ansiktsgjenkjenning med Apple iPhone og Windows Hello. Eg har to tvillingjenter som rundar 20 år snart. Dei er forholdsvis like, men eg ser klare skilnadar i ansikta deira.

Etter eit hardt studieår tok dei seg ein velfortent ferie i varmare strøk i juni. I passkontrollen gjekk først den eine gjennom og vart identifisert som korrekt person. Deretter gjekk den andre gjennom og vart identifisert som den første. Tilbakemelding frå passkontrolløren var at dette var eit velkjent problem. Eg noterer meg det som nok ein spikar i kista for ansiktsgjenkjenning:

  1. Apple Face ID feiler
  2. Windows Hello feiler
  3. Passkontroll feiler

Tur: Kleppa til Kallbakk

Arild BjørkKommenter innlegget

Kallbakk er ein fin tur ein kan ta både sommar som vinter som tek det nett over skoggrensa med si høgd på 755 moh. Utgongspunktet er parkeringsplassen på Kleppa og du skal opp på Øvstestølen.

Om vinteren følgjer du skiløypa fram til Damefall og opp til Stokksete før du kjem til Kallbakk. Om sommaren følgjer du stien som skil seg frå skiløypa, ca 500 meter frå Øvstestølen i retning Damefall, ved Skitnehølen. Stien går i skogen vest for Damefall og Stokksete. Når du kjem til bekken og krysset der stien skil seg til Kjeringi/Kjeringafjell og Stokksete, tek du kortaste veg mot Kjeringafjell. Stien svingar seg opp gjennom lauvskogen til du endar opp like under, og vest om Kallbakk. Samstundes vert du fri skogen. Bryt austover og følg stien skilta i retning Stokksete ca 50 meter. Her tek du dei siste stega opp på Kallbakk for å nyte utsikta.

Alternativ tur der du går etter skiløypa til Stokksete og så til Kallbakk. La det vere ein rundtur, den einevegen opp og den andre ned.

Resirkulering

Arild BjørkKommenter innlegget

openmediavaultOm ei fil ikkje eksisterer på tre ulike stadar eksisterer ho ikkje!

Backup eller sikkerheitskopiering kan aldri undervurderast. Mykje blir i dag lagra i sky og ein kan velje å lite på skyleverandøren, men «shit happens» og full 100% tillit er kanskje ikkje lurt. Gjennom åra har eg samla mange minner og eg sikrar dei på mange måtar for best mogleg å ta vare på dei.

At eit platelager (hard disk), SSD eller anna lagringsmedie feiler er ikkje eit spørsmål om, men når det hender. Eg har kjennskap til ein hard disk som har teke kvelden. Prøver eg å koble han til utstyr ryk det frå kretskortet, ei klassisk kortslutning. Med mindre du er villig å betale fleire titusen kroner til eit firma som har ressursane til å hjelpe deg, er minna borte. Har du sikra dine minner?

Innanfor kortidsperspektive har eg satsa på eigen server for backupfiler. I løpet av åra har det samla seg opp diskar frå berbare maskiner som følge av utskiftin tilraskare medie (SSD). For nokre år sidan kjøpte eg ein billeg pakke med hovudkort, prosessor, ram/minne, kabinett som eg supplerte med eit trådlaust nettverkskort. Den første tida køyrde eg Ubuntu med Samba-filserver, men for omlag eitt år sidan bytte til Openmediavault, ein spesialisert med fouks på fil- og mediedeling. Eg har fyllt han opp 6 diskar og i underkant med 3 TB lagringsplass. Ved hjelp av Windows sikkerheitskopiering lagrar alle maskiner i huset kontinuerlig kopiar av filene til han.

PS! Dette vart nok litt komplisert for deg, eller? Du treng ikkje å gjere det meir komplisert enn at du kjøper og koplar ein ekstern hard disk til maskina for å lagre dine sikkerheitskopiar. For all del ikkje gløym å setje opp Windows sikkerheitskopiering!

Tur: Vålamyri frå Eggja

Arild BjørkKommenter innlegget

VålamyriVålamyri er eit lite vatn eller kanskje rettare sagt eit tjern som ligg bak Høgehaug. Den kortaste turen hit går frå Eggja. Du følgjer traktorvegen til Hamrestølen, ein liten støl med 1 sel og eit par løer. Du går forbi det første selet og samanrasa løa. Etter ca 40 meter kjem du til  stien som går inn i granskogen, bak Høgehaug til Kleppa. Det heng eit skilt med Vålamyri 1 km på ei stor gran ved starten. Du følgjer den blåmerka stien gjennom skogen til du kjem til skiltet som peikar ned i Vålamyri.

Dei siste åra ser det ut som Vålamyri har vorte lite brukt. Frå stien er det berre å gå nedover til det flatar ut. Det er ikkje mange titals meterane, men i skog er det ikkje alltid like enkelt å gå i rett line. Du kjem antagelig ned til vatnet først. Dersom du går litt sørvestover kjem du til restane av ein leirplass.

 

Tur: Tuftahaug inn Njøsadalen etter vegen

Arild BjørkKommenter innlegget
Tuftahaug via Fadnastølen 043

Eg har tidlegare skrive om turen til Tuftahaug etter gamal sti . Eg gjekk i mai 2019 ned frå 400 meter oppe i Botnabakken til brua i vegen til Skagasete. Konklusjonen min er at stien er på veg til å bli teken tilbake av naturen. Etter at grusvegen vart forlenga til Geitadalen og gir enklare tilkomst til både Hottadalen, Kløvjavegen og Tuftahaug, blir ikkje stien opp Botnabakken brukt lenger.

Skal du fram dalen er det enklast å følgje grusvegen fram austsida av Njøsadalen i ca 5 km, til du kjem til snu- og parkeringsplassen i Geitadalen. Turen fram vegen tilsvarar omtrent turen til Flya i Henjadalen i lengde, men der endar samanlikninga. Henjadalen er rimeleg flat, medan Njøsdalen frå Kvålen har ei langt kraftigare stigning. Flya ligg på ca 370 moh, Tuftahaug ligg 300 høgdemeter høgare. På snuplassen går du ut på svaberget og følgjer sti opp til stien mellom Tuftahaug og Hottadalen. Ta til høgre og følg han stien par hundre meter til Tuftahaug.

Når eg går til Tuftahaug, pleier eg å gå fram via Fadnastølen og Numeskar for å gå/jogge heim Njøsadalen. Eg synes det er ein fin og variert tur. Om du ønskjer utsikt på turen tilbake er det å gå fram dalen etter grusvegen. På turen fram har ein alltid ryggen til utsikta og nede i dalen, etter vegen, er lite å sjå på heimvegen. Går du heimover over Numeskar til Fadnastølen, kan du sjå meir til Sognefjorden og omliggande natur.

Tur: Hamre til Eggja

Arild BjørkKommenter innlegget

Hamre-EggjaEin liten tur på 1,3 km frå siste garden i Hamrevegen. Om du tek bilen for å kome deg til starte, parker på fruktlageret. Det er ikkje plass til å parkere i Hamrevegen.

Du følgjer traktorvegen på Hamre opp gjennom frukttrefelta og over Ytre Hamre til du kjem inn på stien, som vil ta deg gjennom skogen og opp til innmarka, under Haugane på Eggja. Her vil du kome inn på ein traktorveg som tek deg opp til Haugane, benken og utsikt over fjorden. Det kan gå dyr i området så det er viktig å late att alle grindene du må gjennom.

Du kan alltids går rett ned att der du kom opp, men eit anna alternativ er å følgje Eggjavegen nedover, forbi Fosse, til krysset på Valbrekka. Her går du austover i retning Hamre, ned Valbrekkevegen og over Fosshagen til du kjem ned til Sognefjordvegen. Følg den nokre hundre meter og du er tilbake på Hamre. Hald godt sida di innover. Om sommaren kan det vere ein del trafikk etter Sognefjordvegen til/frå Hella.

Har du lyst på ein lang tur kan du gå ut på Hamre, opp til Eggja, tilbake til Kleppa langs stiane og heim via sti til Frækaland. sti til Leite (Halvteigen) eller Kleppavegen. Neste gong går du kanskje i motsett retning og ein anna sti frå Kleppa til Eggja.

Alternativ 1 – opp til / ned frå Haugane:

Alternativ 2 – opp til / ned frå litt vest for Haugane i Eggjavegen:

Mykje arbeid, men vel verd det…

Arild BjørkKommenter innlegget

videoklippEg visste ikkje heilt kva eg gav meg ut på når eg bestemte meg for å redigere råvideo frå videobanda mine til filmklipp. Eg fekk overført VHS-C (analog) til DV (digitalt format). Med videobanda digitalisert var det enkelt å få dei over PC for redigering til sjølvsendige videoklipp.

Det har vorte mang ein time med Pinnacle Studio. Reint vilkårleg gjorde eg ei oppteljing av ferdigredigert video. Litt overraska kan eg konstantere at i løpet av perioden 1993 – 2017 har eg  laga 743 filmar/klipp. Det meste  har vorte delt med bestforeldre på DVD.

I dag, 20 – 25 år sidan starten, vil eg sei at det var vel verd innsatsen. Hadde råmaterialet blitt liggande på videoband, i uredigert format, ville mangt eit minne forsvunne hen i gløymeboka. No kan eg når som helt plukke fram ei videofil og bli påminna når tvillingjentene mine byrja å gå, ungane si deltaking i Norway Cup eller Sør Cup.

Har du liggande videoband eller lause filer her og der, vil eg sterkt tilråde å investere tid i å få dei redigert til sjølvstendige filmar/videoklipp. Når du blir godt vaksen, er det alltid kjekt å ta ein titt tilbake. Og ja, som meg, vil du nok ikkje hugse alt før du ser det igjen!

Vil du vera med, ikkje sov …!

Arild BjørkKommenter innlegget

Eg registrerer at (lokal)pressa klagar på reduksjon av distribusjon sidan ein reduserer postomberinga. Eit lett gjenkjenneleg parti heng seg på denne klagesangen. Men det er ikkje slik at alt skal vere slik det var. Postombering var ein gong i tida viktig. Alt vi fekk av informasjon kom på papir: Postkort, brev, reklame, rekningar, aviser, ukeblad, magasin, teikneseriar osv. Av det eg har lista opp er det berre litt reklame som kjem i postkassen min. Postkort og brev sender eg ikkje. E-post, chat, SMS og ein telefon i ny og ne har teke over dei siste 20 åra. Er det noko viktig frå det offentlege får eg post i den Digitale Postkasse. Skattemeldinga ligg i Altinn. Rekningar kjem på e-post eller i nettbanken. Ein kan ikkje oppretthalde tenester berre for at det er kjekt. Like lite som ein kan satse på at bensin og diesel vil være alternativet i framtida. Alt er i endring heile tida.

For min del består post i å bere reklamen frå postkassen og kanskje nett sjå over han før eg legg han i den blå/papir papirbosset når eg kjem heim, etter ein 200 meters gåtur. Ja, eg kunne ha sett opp ein klisterlappe på postkassen, men det virkar som dette løyser seg sjølv.

I eit miljø- og for den del økonomiperspektiv er det ikkje forsvarleg at vi på død og liv skal behalde ein ombering kvar dag. Bilane blir meir miljøvenlege, men kvifor skal vi fylle vegane med bilar som berre flyttar luft. Papir er ikkje lenger det primære «transportmiddel» for informasjon. Eg ser det som tullete å trykke informasjon på papir berre for å kaste det i søppelet. Den digitale alderen er over oss og nokre mediehus har teke omsyn til dette, jf. Nettavisen og lokalt Porten i Årdal.

Dei som sit att på gjerdet er dei gamle tradisjonelle, konservative bakstrevarane. Greit nok at dei har fått appar til å lese avisene på, men på eit nettbrett er det ikkje bra. Det er heller ikkje bra på e-pages.dk på PC. Intet er designa med digital presentasjon i tankane. Dei tvingar deg til avis-formatet som det skal zoomast på. Når du skal over i artikkelmodus, blir presentasjonen elendig. Det verste eg veit er animerte billedseriar som blafrar forbi i artikkelen. Eg saknar ein spaltelayout som gjer at det er lett å lese fordi auga ikkje treng å bevege seg over heile nettbrettet. Små artiklar og meldingar blir merkeleg presenterte. Appane ber preg av det vi kallar «venstrehåndsarbeid» og brukaropplevinga blir deretter. Eg vil vere så frekk å hevde at det virkar som dei brukar dårlege løysingar som verkemiddel til å få med seg abonnentane i klagesongen sin.

Den tradisjonelle pressa må ta seg i nakken og tilpassa seg istadenfor å gråte over ei tapt tid. Slik dei turer fram no grev dei si eiga grav. Istadenfor å tilpasse seg tida, grev dei skyttargraver og stablar sandsekker i ein krig som er fånyttes.

Musikk og filmindustrien var trege på avtrekkaren rundt tusenårskiftet, men med Spotify, Tidal, Netflix, iTunes, Google Play og utallige kanalar som gir deg tilgang til store bibliotek når det passar deg har det vorte svært bra. Ingen saknar videosjappa og movieboxen frå 80-talet, eller?